İyi yürekli bir vezir, yoksullara devlet hazinesinden borç para veriyor ve: “Padişahımız ölünce ödersiniz” diyordu.

Bu duruma tanık olan bir adam bir gün Padişaha, “Efendimiz sizin veziriniz hazineden muhtaçlara borç para veriyor, vadesini de sizin ölümünüze bağlıyor” diye gammazlar. Bunun üzerine Padişahın vezirine karşı kalbi bozuldu. Kendisini huzuruna çağırıp maksadının ne olduğunu sordu. Vezir, Padişahı uatıştıran ve yüreğini ferahlatan şu açıklama da bulundu:

“Padişahım, söylenen doğrudur. Yalnız bunu sizin daha çok yaşamanız için yapıyorum. Bilirsiniz ki her borçlu, vade dolmasın diye bakar, bunun için dua eder. Borçlular da vadesi dolmasın diye sizin ölmemeniz için dua edeceklerdir. Borç altındakilerin duası Allah (c.c) katında makbuldür. Benimde maksadım, sağlık ve afiyetinizdir.”