Ä°yi yürekli bir vezir, yoksullara devlet hazinesinden borç para veriyor ve: “PadiÅŸahımız ölünce ödersiniz” diyordu.
Bu duruma tanık olan bir adam bir gün PadiÅŸaha, “Efendimiz sizin veziriniz hazineden muhtaçlara borç para veriyor, vadesini de sizin ölümünüze baÄŸlıyor” diye gammazlar. Bunun üzerine PadiÅŸahın vezirine karşı kalbi bozuldu. Kendisini huzuruna çağırıp maksadının ne olduÄŸunu sordu. Vezir, PadiÅŸahı uatıştıran ve yüreÄŸini ferahlatan ÅŸu açıklama da bulundu:
“PadiÅŸahım, söylenen doÄŸrudur. Yalnız bunu sizin daha çok yaÅŸamanız için yapıyorum. Bilirsiniz ki her borçlu, vade dolmasın diye bakar, bunun için dua eder. Borçlular da vadesi dolmasın diye sizin ölmemeniz için dua edeceklerdir. Borç altındakilerin duası Allah (c.c) katında makbuldür. Benimde maksadım, saÄŸlık ve afiyetinizdir.”
